۱اوت ۲۰۲۵ - بر اساس یافته ‌های مطالعه ی منتشر شده در مجله Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism، در میان شاخص ‌های پیشرفت دیابت، بیشترین خطر ابتلا به سرطان کلیه مربوط به بیمارانی است که هم دچار بیماری مزمن کلیه هستند و هم مدت ابتلای آن‌ ها به دیابت حداقل ۵ سال است. این مطالعه نشان داد افرادی که دیابت آن‌ ها به ‌صورت پیش ‌رونده است، بیشتر از کسانی که دیابت‌ شان در مراحل اولیه یا به‌ خوبی کنترل شده است، در معرض ابتلا به سرطان کلیه قرار دارند.

یافته‌ های مطالعاتی، دیابت را به ‌عنوان یک عامل خطر بالقوه و نوظهور برای سرطان کلیه معرفی کرده است. با این حال، شواهد مربوط به ارتباط میان چندین شاخص پیشرفت دیابت- مانند مدت زمان بیماری و شدت درمان- با خطر سرطان کلیه محدود و متناقض است.

در این مطالعه ‌ی کوهورت طولی، پژوهشگران به بررسی ارتباط بین پیشرفت دیابت و خطر ابتلا به سرطان کلیه پرداختند. این مطالعه شامل ۲۳۶۵۲۹۴فرد مبتلا به دیابت نوع ۲(T2DM)  بود که اطلاعات آن ‌ها از پایگاه داده سلامت ملی کره جنوبی بین سال ‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۶ استخراج شد. افرادی که سابقه سرطان داشتند از مطالعه حذف شدند.

خطر ابتلا به سرطان کلیه در افرادی که چندین شاخص پیشرفت دیابت را داشتند- مانند مدت طولانی ابتلا به دیابت، وجود رتینوپاتی دیابتی (DR) یا نفروپاتی، و کنترل ضعیف قند خون که نیازمند استفاده از انسولین یا چند داروی خوراکی ضد دیابت است- به‌ طور قابل ‌توجهی افزایش داشت.

سرطان کلیه با استفاده از کدICD-10 C64  و کد بازپرداخت مربوط به سرطان(V193)  شناسایی شد. از سوی دیگر، دیابت نوع ۲با کدهای ICD-10 E11 تا E14، سطح گلوکز ناشتا حداقل ۱۲۶میلی ‌گرم در دسی‌ لیتر، یا تجویز حداقل یک داروی ضد دیابت در طول یک سال تعریف شد.

پژوهشگران پیشرفت دیابت را بر اساس وجود یا عدم وجود بیماری ‌های همراه، مدت زمان ابتلا، و شدت درمان دارویی اندازه ‌گیری کردند. آنها به هر مؤلفه یا پارامتر متابولیک مرتبط با دیابت، امتیازی بین ۰تا ۶اختصاص دادند که امتیاز بالاتر نشان ‌دهنده پیشرفت بیشتر بیماری بود.

برای برآورد نسبت ‌های خطر(HR)  و بازه‌ های اطمینان ۹۵ درصد (CI) برای ابتلا به سرطان کلیه بر اساس امتیاز پیشرفت دیابت، پژوهشگران از مدل ‌های رگرسیون خطرات متناسب کاکس چند متغیره استفاده کردند. نتیجه‌ ی اصلی، تشخیص جدید سرطان کلیه بود.
در مجموع، ۵۰۷۳مورد سرطان کلیه در طول دوره ‌ی پیگیری ۶ساله گزارش شد. افرادی که به سرطان کلیه مبتلا شدند، معمولاً مسن ‌تر، عمدتاً مرد، و بیشتر از سایرین تحت درمان با انسولین و سه یا بیشتر داروی خوراکی کاهش ‌دهنده‌ ی قند خون بودند.

در مقایسه با افرادی که امتیاز صفرداشتند، خطر ابتلا به سرطان کلیه با افزایش امتیاز بیشتر شد، به ‌طوری ‌که نسبت‌ های خطر تعدیل ‌شده به شرح زیر بود:

· ۱٫۲۱(فاصله ی اطمینان 95 درصد: ۱٫۱۳تا ۱٫۳۰) برای امتیاز ۱؛

· ۱٫۲۸(فاصله ی اطمینان 95 درصد: ۱٫۱۸تا ۱٫۳۸) برای امتیاز ۲؛

· ۱٫۳۷(فاصله ی اطمینان 95 درصد: ۱٫۲۳تا ۱٫۵۱) برای امتیاز ۳؛

· ۱٫۷۳(فاصله ی اطمینان 95 درصد: ۱٫۴۹تا ۲٫۰۱) برای امتیازهای ۴یا بیشتر.

در میان شاخص‌ های پیشرفت دیابت، خطر سرطان کلیه برای بیماری مزمن کلیه( HR تعدیل ‌شده: ۱٫۷۸؛ فاصله ی اطمینان 95 درصد، ۱٫۶۵تا ۱٫۹۲) و مدت ابتلای طولانی ‌تر به دیابت به میزان حداقل ۵ سال(HR:۱٫۴۴؛ فاصله ی اطمینان 95 درصد: ۱٫۳۶تا ۱٫۵۲) بیشترین میزان را داشت. رتینوپاتی دیابتی نیز با افزایش خطر ابتلا به سرطان کلیه مرتبط بود(HR:۱٫۳۰؛ فاصله ی اطمینان 95 درصد: ۱٫۲۰تا ۱٫۴۰). بروز سرطان کلیه با امتیاز پیشرفت دیابت همبستگی مثبت داشت(۰٫۰۰۱P <).

محدودیت ‌های این مطالعه شامل طراحی مشاهده‌ ای آن بود که مانع از اثبات رابطه ‌ی علّی می ‌شود، نبود داده‌ هایی درباره‌ ی HbA1c و سطح گلوکز پس از غذا، اتکا به داده‌ های بیمه‌ ای برای شناسایی بیماری مزمن کلیه و رتینوپاتی دیابتی، دقت پایین در ارزیابی شدت بیماری، و اطلاعات ناکافی درباره‌ ی آسیب ‌شناسی و ناهمگونی تومورها از موارد دیگر محدودیت های این مطالعه بود.

محققان نتیجه ‌گیری کردند که «خطر ابتلا به سرطان کلیه در افرادی که چندین شاخص پیشرفت دیابت را دارند- مانند مدت ابتلای طولانی، وجود رتینوپاتی دیابتی یا نفروپاتی، و کنترل ضعیف قند خون که نیازمند استفاده از انسولین یا چند داروی خوراکی ضد دیابت است- به‌ طور قابل ‌توجهی بالاتر است».

منبع:

https://www.thecardiologyadvisor.com/news/diabetes-progression-heightens-kidney-cancer-risk/